Wczorajsza rozmowa z kolegą redaktorem piernikiem zachęciła mnie do napisania nowego posta.

Fotografia towarzyszy ludziom od pewnego czasu. Stopniowo stawała się dla ludzi bardziej przystępna, coraz prostsza. Technika poszła do przodu, powstały aparaty kompaktowe pozwalające zrobić proste zdjęcia każdemu, polaroidy dające gotowe zdjęcia niemal natychmiast. W końcu powstały aparaty cyfrowe. Tu zaczęła sie istna rewolucja. Fotografia przeżywa teraz największą swoją popularność. Każdy może sobie kupić aparat po korzystnej cenie (a nawet mieć go w telefonie) i nie musi już wydawać na wywołanie każdego udanego czy nie udanego zdjęcia pieniędzy, nie ogranicza już nikogo ilość klatek na filmie. Każdy też dzięki dobrodziejstwu, jakim jest internet, może swoje fotografie pokazać publicznie. Wszystko fajnie, ale czy to dobrze? Z jednej strony tak, oczywiście! Postęp. Ewolucja. Dzięki ogromnej popularyzacji i dostępności fotografii możemy łatwiej odnaleźć nowe talenty. Są jednak i gorsze strony tego zjawiska…
Miernota. Tak można nazwać zdecydowaną większość prac umieszczanych w różnego rodzaju galeriach amatorskich. Sam takową posiadam i nie mam sie w niej czym chwalić, ale któż takowej dziś nie ma? W czym to przeszkadza? Ogromna popularyzacja fotografii przyczynia sie do upadku sztuki, jaką są dobre zdjęcia. Cały świat fascynuje się dziś uwiecznianiem świata na obrazkach, ogromna ilość ludzi deklaruje dziś fotografie jako swoje hobby. Ile jednak potrafimy wymienić nazwisk wielkich mistrzów fotografii? Potrafimy wymienić kilka najbardziej przełomowych i najlepszych zdjęć w historii? Nie. Dziś fotografia ludziom kojarzy się już głównie z amatorskimi galeriami internetowymi. Coraz częściej dzieci bogatych rodziców kupują sobie lustrzankę cyfrową jako “małpkę”. Otoczenie z miejsca okrzykuje ich “artystami”, bo maja większą lufę w aparacie i ogólnie “wyglądają z takim aparatem na profesjonalistów”.
Oglądając internetowe galerie (a często jest to jedyne miejsce, gdzie młodzi ludzie oglądają fotografie) coraz częściej znajduje się bardzo słabe zdjęcia pod którymi toczy się dyskusja “ochów” i “achów” zachwalających wspaniałe zdjęcie zrobione przez 14-latka na długiej przerwie śniadaniowej swoim nowym Nikonem D80. Tak, dziś niestety nastały czasy, gdy wielu uważa, że skoro wszyscy robią “fotki”, a wybitne lub choć udane są nieliczne, to najlepiej to tłumaczyć różnicą w sprzęcie. Skoro każdy dziś robi zdjęcia to artysta też może być każdy, ale nie każdego stać na “sprzęt dla artysty”. I idąc za tą tezą – każdy robiący zdjęcia super sprzętem robi je świetne i jest “profesjonalistą”.

Z dedykacja dla wszystkich wyznawców tej teorii przedstawiam (za Papryczkami) galerię amerykańskiego fotografa Roberta Clarka. Szczególnie zachęcam do obejrzenia galerii Image America (special projects → image america), którą udowadnia błędność wyżej wspomnianej tezy. Jest to seria zdjęć, które Clark zrobił podczas 50-dniowej podróży dookoła Stanów Zjednoczonych. Wszystkie zdjęcia podczas podróży robił tylko i wyłącznie aparatem w swoim telefonie komórkowym.
Wystarczy mieć nieco talentu, trochę teorii i znać możliwości tego, czego się używa i można zrobić coś pięknego.
To nie aparat robi zdjęcia, a my.